چشمانت که سر می خورند روی واژه هایم

بسان همان روزهای گرمی که به گمانم ارثی بود که تمام شدند

گرم می شوم،

گرم گرم و داغ می شوم،

 آنقدر که تنم پر می شود از عرق..

غافل از اینکه  زمستان است و واژه ها هم تمام می شوند

و تن من

یخ خواهد زد